o nas ... 

 
 

„Istnieją tylko cztery rodzaje ludzi na świecie:
  • Ci, którzy od jakiegoś czasu są opiekunami, 
  • Ci, którzy obecnie są opiekunami, 
  • Ci, którzy zostaną- będą opiekunami, 
  • Ci, którzy wymagają opieki”

(Rosalynn Carter Institute for Human Development 2003) 
Znaczenie opieki nieformalnej dla funkcjonowania systemów opieki zdrowotnej we wszystkich państwach świata jest oczywiste. Od kilku lat obserwuje się rosnące zainteresowanie kondycją opiekunów rodzinnych, co uzewnętrzniane jest w debatach poświęconych konieczności zmian w dotychczasowym zabezpieczeniu społecznym i rozbudowaniu systemów wsparcia środowiskowego. Ma to bezpośredni związek ze zjawiskiem starzenia się społeczeństw oraz wyzwaniami ekonomicznymi i społecznymi przed którymi stanęły rządy krajów rozwiniętych. Niestety, obserwujemy, także w Polsce, istotne zmniejszanie się wydolności opiekuńczej rodzin współistniejące ze stałym wzrostem liczby żyjących samotnie osób przewlekle chorych i zależnych od opieki. To z kolei rodzi zapotrzebowanie na opiekę sprawowaną przez zawodowych opiekunów czyli opiekę profesjonalną.

Polski rynek usług pielęgnacyjno-opiekuńczych jest bardzo ubogi. Obecnie opiekę stacjonarną (domy pomocy społecznej i zakłady opieki długoterminowej) cechuje ograniczona dostępność a opieka domowa sprowadza się do niskiej jakości usług opiekuńczych. Opiekunowie sprawujący opiekę domową to najczęściej osoby zatrudniane w ramach umowy zlecenia, bez kwalifikacji zawodowych, bez zabezpieczenia niezbędnych warunków pracy, wynagradzane poniżej poziomu najniższej pensji krajowej, pracujące bez nadzoru i dokumentowania swych usług. Bardzo poważne niedoszacowanie zapłaty za wykonanie usług pielęgnacyjno-opiekuńczych utrudnia każdą dyskusję na temat jakości i praw pacjenta, zarówno po stronie systemu ochrony zdrowia jak i pomocy społecznej. Jest to także przyczyną pomijania przez pracodawców niezbędności zastosowania w procesie pielęgnowania, sprzętu oraz nowoczesnych technologii, które poprawiają sprawność, bezpieczeństwo i jakość opieki. 
Te wieloletnie zaniedbania i pogłębiająca się trudna sytuacja osób niesamodzielnych wymagających opieki spowodowały, że grupa opiekunów medycznych i innych osób związanych ze świadczeniem pomocy postanowiła wspólnie działać na rzecz poprawy jakości opieki i rozwoju rynku usług pielęgnacyjno-opiekuńczych, a także dla dobra i rozwoju zawodów opiekuńczych w Polsce. Nadrzędnym celem tej inicjatywy było działanie na rzecz poprawy funkcjonowania osób niepełnosprawnych i ich opiekunów, także opiekunów nieformalnych, rodzinnych, a tym samym zwiększenie ich aktywności życiowej i zaradności osobistej oraz zwiększenie wydolności opiekuńczej rodziny.

Tak powstało Polskie Stowarzyszenie Opiekunów „Z nami Łatwiej”.

Formalny początek działalności wyznaczył dzień rejestracji Stowarzyszenia – 1 października 2012 roku.
Wytyczona Statutem działalność obejmuje m.in.:
  • poradnictwo w zakresie organizowania opieki oraz metod pielęgnowania chorych, niepełnosprawnych i niesamodzielnych osób, 
  • wypożyczanie sprzętu pielęgnacyjnego, pomocniczego i wspomagającego funkcjonowanie osoby niepełnosprawnej i jej opiekuna,
  • pośrednictwo pracy, 
  • świadczenie usług pielęgnacyjno-opiekuńczych,
  • szkolenie opiekunów nieformalnych,
  • promowanie sprzętu pielęgnacyjnego, rehabilitacyjnego, wspomagającego oraz środków pomocniczych kompensujących utraconą sprawność i poprawiających funkcjonowanie osób niepełnosprawnych i ich opiekunów.

Zgodnie ze Statutem członkami zwyczajnymi Stowarzyszenia mogą być osoby wykonujące zawód opiekuna, a członkami wspierającymi osoby sprawujące opiekę nieformalną oraz inne osoby fizyczne i prawne chcące wspierać działalność statutową Stowarzyszenia. 
W naszym kraju funkcjonuje kilka zawodów opiekuńczych. Według rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania, zawody opiekuńcze to:
  • opiekunka dziecięca (nr zawodu 325905) zakwalifikowana do średniego personelu ds. zdrowia,
  • opiekun medyczny (nr zawodu 532102) jest to pomocniczy personel medyczny, zakwalifikowany do grupy pracowników opieki osobistej w ochronie zdrowia,
  • asystent osoby niepełnosprawnej (nr zawodu 341201) zakwalifikowany do grupy pracowników pomocy społecznej i pracy socjalnej,
  • opiekun osoby starszej (nr zawodu 341202) zakwalifikowany do grupy pracowników pomocy społecznej i pracy socjalnej,
  • opiekun w domu pomocy społecznej (nr zawodu 341203) zakwalifikowany do grupy pracowników pomocy społecznej i pracy socjalnej,
  • opiekunka środowiskowa (nr zawodu 341204) zakwalifikowana do grupy pracowników pomocy społecznej i pracy socjalnej.